روزی که باران آمد

بلاخره اولین دندون هومان در روز ۲۴ ابان ظهور کرد البته روز بیست و چهارم متوجه یه سوراخ کوچولو تو لثه ش شدم که یه مدتی طول کشید که این یه دندون ناقلا پدیدار شه هنوز خبری از دندون کناریش نیست ولی مشخصه که همین روزا سر و کله اون یکی هم پیدا میشه اینم آش دندونی که برای دندونای پسرم پختیم چون چند وقت از نوشتن موقت این پست میگذره عکسای دندونای بالایی هومان که اونام دوماهی هست در اومدن میزارم   پسرکم امیدوارم باقی دندوناتم بزودی و بدون درد دربیان ...

بارانم تقریبا به اخرای پیش یک نزدیک میشه نزدیک عید که بشه پیش دبستانی تعطیل میشه بعد از عید هم تا چشم رو هم بزاریم اردیبهشت و سال تحصیلی تموم شده دیگه کتاب گلستانشون تموم شده و دخترم حالا خیلی چیزها میدونه خیلی چیزها که شاید ما تو سالهای دبستان یاد گرفتیم دخترک اموزش دیده و بلده معلمشون خاله مرجان واقعا مهربون و خوب بودن باران به حدی دوستشون داره که هرچی میبینه میگه واسه خانم معلمم ببرم یا هرچیزی میخوره ، پیش دبستانی نوشین دقیقا همونی بود که من انتظار داشتم ارتباط بچه ها با مدرسه ارتباط معلم با بچه ها خیلی دوستانه و خوب بود و دوستانی که با باران همیشه برچسب رد و بدل میکنن از روی محبت به همدیگه برچسبهایی که جایزه گرفتن رو از روی پوشه ...

امسال هفت آبان  (روز تولد شما)  خیلی ساده برگذار شد ولی یه مهمون ویژه داشتیم اینم مهمون ویژه خورشید تابان من ژله پرچم ایران   ...

اینم دخترم در شهربازی ...

امسال عید قربان چون اولین عید بعد از رفتن بابایی بود رفتیم شمال تا مامانی اینا تنها نباشن  بابا و عمو هم یه گوسفند گرفتن و برسم عید قربان قربانی کردن گوسفند بیچاره نوه ها بر سر خوان نعمت خانه ی مادر بزرگ اینم کامیون سواری با کامیون امیرعلی       ...

عاشقتونم ...

هومان جان هم حسابی شیطون شده دو هفته ای میشه نه از چهار دست و پا رفتن فقط رو دست و پاهاش بلند میشه و عقب عقب میره ولی با همه ی این حرفها اگه بخواد خودشو به چیزی برسونه هر طوری باشه انجامش میدهکه 7 ماهش تموم شده ولی نه از دندون خبری هست این عکس حدودا دو ماه پیششه    ...